اجزای اولیه جوهرهای UV شامل رنگدانه ها، الیگومرها، مونومرها (رقیق کننده های واکنشی)، آغازگرهای نوری و افزودنی های مختلف است.
ماهیت فرآیند چاپ فلکسوگرافی حکم می کند که جوهرهای UV استفاده شده نباید ویسکوزیته بیش از حد بالایی داشته باشند. جوهرهای فلکسوگرافی سنتی - چه بر پایه حلال و چه بر پایه آب - برای تنظیم ویسکوزیته به مقادیر زیادی حلال یا آب متکی هستند. در مقابل، جوهرهای فلکسوگرافی UV از رقیق کننده های واکنشی برای کاهش ویسکوزیته سیستم استفاده می کنند. در نتیجه، ویسکوزیته کلی آنها ممکن است بیشتر از جوهرهای فلکسوگرافی مبتنی بر حلال باشد. اگرچه جوهرهای فلکسوگرافی UV عموماً ویسکوزیته کمتری نسبت به آنهایی که برای چاپ روی صفحه یا چاپ افست استفاده می‌شوند، دارند، ترکیب رنگدانه‌ها تمایل به افزایش ویسکوزیته دارد، به ویژه اگر خیس شدن، پراکندگی و تثبیت رنگدانه‌ها به طور مؤثر مدیریت نشود.
رنگدانه ها نقش مهمی در خواص رئولوژیکی جوهر دارند و درجه خاصی از تیکسوتروپی سودمند است. ارائه ویژگی‌های تیکسوتروپیک مناسب به جوهرهای فلکسوگرافیک به جلوگیری از لخته شدن رنگدانه و رسوب‌گذاری کمک می‌کند و در نتیجه قابلیت چاپ را بهبود می‌بخشد.
